چشمه ی شوق

X

چشمه ی شوق

چشمه ی شوق

ترک دین ودل نمودم ترک جان هم میکنم. غیرعشقت هرچه گویی ترک آن هم میکنم


این یک داستان واقعی است که در ژاپن اتفاق افتاده است شخصی دیوار خانه اش را برای نوسازی خراب می کرد خانه های ژاپنی دارایفضایی خالی بین دیوارهای چوبی هستند این شخص در حین خراب کردن دیوار دربین ان مارمولکی را دید که میخی از بیرون به پایش کوفته شده است دلش سوخت و یک لحظه کنجکاو شد وقتی میخ را بررسی کرد تعجب کرد این میخ ده سال پیش هنگامساختن خانه کوبیده شده بود! چه اتفاقی افتاده؟ مارمولک ده سال در چنین موقعیتی زنده مونده ! در یک قسمت تاریک بدون حرکت چنین چیزی امکان ندارد و غیر قابل تصور است متحیر از این مساله کارش را تعطیل و مارمولک را مشاهده کرد تو این مدت چکار می کرده؟ چگونه و چی می خورده؟ همانطور که به مارمولک نگاه می کرد یکدفعه مارمولکی دیگر با غذایی در دهانش ظاهر شد مرد شدیدا منقلب شد ده سال مراقبت چه عشقی ! چه عشق قشنگی! اگر موجود به این کوچکی بتواند عشق به این بزرگی داشته باشد پس تصور کنید ما تا چه حدی می توانیم عاشق شویم اگر سعی کنیم ...
+ نوشته شده در پنجشنبه ششم دی 1386ساعت 12:0 توسط ندا ونسترن \|

	رفيق
يكي از روزهاي سال اول دبيرستان بود. من از مدرسه به خانه بر مي گشتم كه يكي از بچه هاي كلاس را ديدم. اسمش محسن بود و انگار همهي كتابهايش را با خود به خانه مي برد . با خودم گفتم: "كي اين همه كتاب رو آخر هفته به خانه مي بره. حتما ً اين پسر خيلي بي حالي است!" من براي آخر هفته ام برنامه ريزي كرده بودم. (مسابقهي فوتبال با بچه ها، مهماني خانهي يكي از همكلاسي ها) بنابراين شانه هايم را بالا انداختم و به راهم ادامه دادم. همينطور كه مي رفتم، تعدادي از بچه ها رو ديدم كه به طرف او دويدند و او را به زمين انداختند. كتابهاش پخش شد و خودش هم روي خاكها افتاد. عينكش افتاد و من ديدم چند متر اونطرفتر، روي چمنها پرت شد. سرش را كه بالا آورد، در چشماش يه غم خيلي بزرگ ديدم. بي اختيار قلبم به طرفش كشيده شد و بطرفش دويدم. در حاليكه به دنبال عينكش مي گشت، يه قطره درشت اشك در چشمهاش ديدم. همينطور كه عينكش را به دستش ميدادم، گفتم: " اين بچه ها يه مشت آشغالن!" او به من نگاهي كرد و گفت: " هي ، متشكرم!" و لبخند بزرگي صورتش را پوشاند. از آن لبخندهايي كه سرشار از سپاسگزاري قلبي بود. من كمكش كردم كه بلند شود و ازش پرسيدم كجا زندگي مي كنه؟ معلوم شد كه او هم نزديك خانهي ما زندگي مي كند. ازش پرسيدم پس چطور من تو را نديده بودم؟ او گفت كه قبلا به يك مدرسهي خصوصي مي رفته و اين براي من خيلي جالب بود. پيش از اين با چنين كسي آشنا نشده بودم. ما تا خانه پياده قدم زديم و من بعضي از كتابهايش را برايش آوردم. او واقعا پسر جالبي از آب درآمد. من ازش پرسيدم آيا دوست دارد با من و دوستانم فوتبال بازي كند؟ و او جواب مثبت داد. ما تمام اخر هفته را با هم گذرانديم و هر چه بيشتر محسن را مي شناختم، بيشتر از او خوشم ميآمد. دوستانم هم چنين احساسي داشتند. صبح دوشنبه رسيد و من دوباره محسن را با حجم انبوهي از كتابها ديدم. به او گفتم:" پسر تو واقعا بعد از مدت كوتاهي عضلات قوي پيدا مي كني،با اين همه كتابي كه با خودت اين طرف و آن طرف مي بري!" محسن خنديد و نصف كتابها را در دستان من گذاشت. در چهار سال بعد، من و محسن بهترين دوستان هم بوديم. وقتي به سال آخر دبيرستان رسيديم، هر دو به فكر دانشكده افتاديم. محسن تصميم داشت به جورج تاون برود و من به دوك. من مي دانستم كه هميشه دوستان خوبي باقي خواهيم ماند. مهم نيست كيلومترها فاصله بين ما باشد. او تصميم داشت دكتر شود و من قصد داشتم به دنبال خريد و فروش لوازم فوتبال بروم. محسن كسي بود كه قرار بود براي جشن فارغ التحصيلي صحبت كند. من خوشحال بودم كه مجبور نيستم در آن روز روبروي همه صحبت كنم. من محسن را ديدم. او عالي به نظر مي رسيد و از جمله كساني به شمار مي آمد كه توانسته اند خود را در دوران دبيرستان پيدا كنند. حتي عينك زدنش هم به او مي آمد. همهي دخترها دوستش داشتند. پسر، گاهي من بهش حسودي مي كردم! امروز يكي از اون روزها بود. من ميديم كه براي سخنراني اش كمي عصبي است. بنابراين دست محكمي به پشتش زدم و گفتم: " هي مرد بزرگ! تو عالي خواهي بود!" او با يكي از اون نگاه هايش به من نگاه كرد( همون نگاه سپاسگزار واقعي) و لبخند زد: " مرسي". گلويش را صاف كرد و صحبتش را اينطوري شروع كرد: " فارغ التحصيلي زمان سپاس از كساني است كه به شما كمك كرده اند اين سالهاي سخت را بگذرانيد. والدين شما، معلمانتان، خواهر برادرهايتان شايد يك مربي ورزش... اما مهمتر از همه، دوستانتان... من اينجا هستم تا به همه ي شما بگويم دوست كسي بودن، بهترين هديه اي است كه شما مي توانيد به كسي بدهيد. من مي خواهم براي شما داستاني را تعريف كنم." من به دوستم با ناباوري نگاه مي كردم، در حاليكه او داستان اولين روز آشناييمان را تعريف مي كرد. به آرامي گفت كه در آن تعطيلات آخر هفته قصد داشته خودش را بكشد. او گفت كه چگونه كمد مدرسه اش را خالي كرده تا مادرش بعدا ً وسايل او را به خانه نياورد. محسن نگاه سختي به من كرد و لبخند كوچكي بر لبانش ظاهر شد. او ادامه داد: "خوشبختانه، من نجات پيدا كردم. دوستم مرا از انجام اين كار غير قابل بحث، باز داشت." من به همهمه اي كه در بين جمعيت پراكنده شد گوش مي دادم، در حاليكه اين پسر خوش قيافه و مشهور مدرسه به ما دربارهي سست ترين لحظه هاي زندگيش توضيح مي داد. پدر و مادرش را ديدم كه به من نگاه مي كردند و لبخند مي زدند. همان لبخند پر از سپاس. من تا آن لحظه عمق اين لبخند را درك نكرده بودم. هرگز تاثير رفتارهاي خود را دست كم نگيريد. با يك رفتار كوچك، شما مي توانيد زندگي يك نفر را دگرگون نماييد: براي بهتر شدن يا بدتر شدن. خداوند ما را در مسير زندگي يكديگر قرار مي دهد تا به شكلهاي گوناگون بر هم اثر بگذاريم. دنبال خدا، در وجود ديگران بگرديم. حالا شما دو راه براي انتخاب داريد: 1) اين نوشته را به دوستانتان نشان دهيد، 2) يا آن را پاك كنيد گويي دلتان آن را لمس نكرده است. همانطور كه مي بينيد، من راه اول را انتخاب كردم. " دوستان، فرشته هايي هستند كه شما را بر روي پاهايتان بلند ميكنند، زماني كه بالهاي شما به سختي به ياد ميآورند چگونه پرواز كنند." هيچ آغاز و پاياني وجود ندارد... ديروز، به تاريخ پيوسته، فردا ، رازي است ناگشوده، Amir sadeghzadeh
+ نوشته شده در پنجشنبه ششم دی 1386ساعت 11:55 توسط ندا ونسترن \|

	ای دوست وای یارشیرین. . .
سلام .سلام به توای دوست.ای یارشیرین وای همنفس هرعبور.گوارایت بادهمه آنچه گذشت.هرخوبی،هرزیبایی وهرحس خوب روییدن. همه بودنهاودیدنها،همه آنچه که مارابه هم پیوندمیدادوبالاخرههمه آنچه که درقلب توست وبرزبان من دلم می خواهدبی صداوخاموش به سراغ آن خاطرات برویم ودرگوشه ای ناچیزازآن بیتوته کنیم.دلم می خواهدسری به چشمه همیشه جوشان دوستی بزنیم،خودمان رادرآن غسل دهیم وتطهیرشویم. تطهیرازبی قراری ها،تطهیرازگمراهی هاو. . . چه بگویم ،کاش میشدلحظه هاثابت می ماندواندیشیدن به باورهم وعشق رادرهمین باوراحساس کردن،اندیشیدن به زمزمه طراوت برلبهای خشک کویر. . . بیاآرزوکنیم امشب باران بیایدوعشق رادرزیرترنم آن جستجوکنیم. به یادلهایمان رادرکنارچشمان هم به هنگامی که بارانیندجابگذاریم. بیالحظه ای به این لحظه بیندیشیم،به این روزهای باقی وخاطرات نیامده. بیابه هم ثابت کنیم که هنوزهم می توان به هم تکیه کردک.هنوزهم می توان چشمهارابه دست نوازشگر باران سپرد.هنوزهم می توان به خیال پرواز پادشاهی کرد.وهنوزهم می توان درعطش بیابان بارویای آب سیراب شد. می خواهم آنقدرصبرکنیم تاطلوع شبنم برهرچهره گرفته ای نمایان شود. می خواهم تمامی قلبم رابااحساس ترکیب کنم تااکسیرملکوتی چون عشق به دست آورم وآن راپیشکش همه قلبهای مهربان کنم. قلبهایی مثل قلب تو. وسیع وبی آلایش. می خواهم به سراغ کوچه باغهای دوستی بروم . سراغ آن بی انتها . سراغ آن جاده پرعبوروپرتپش. . . شایدتوانستم بوی خاک باران خورده رااستشمام کنم . شاید توانستم بادوبال دین ودل وبایادروزهای سبزی که شمادوستان به من هدیه کرده اید،به آن معشوق همیشگی پیوندبخورم . ودرآخرازدل بگویمت: لطف وعشق توهرگزازیادم نخواهدرفت،وتاابدهمسفرم خواهدبود. گمان مکن که من ساده، ساده به این احساس رسیده ام . می دانم روشنترازهرآینه ای،پس تنهابه یادتو ویادتمام شقایقهای دشت فراموشی ، فراموش نکن که تاوقتی خداهست، هیچ دلیلی برای ناامیدی وجودندارد.
+ نوشته شده در دوشنبه نهم مهر 1386ساعت 14:45 توسط ندا ونسترن \|

	www.cloob.com
www.cloob.com همه چیزازیک دعوتنامه اینترنتی شروع شد.ایمیلتان راکه بازکردید،درصندوق پیامها ،چشمتان به یک فرم دعوتنامه افتادکه دوستی آن راارسال کرده بود.آن دعوتنامه شمارابه عضویت ردیک جامعه مجازی دعوت میکرد .عضوشدن درآن جامعه اینترنتی کارساده ای بودوفقط نیازبه یک آدرس ایمیل داشت که طبعا آن راهم داشتید .فرم عضویت ازشما نام ونام خانوادگی می خواست وشناسه کاربری ورمزعبوروپست الکترونیکی ویکسری ازمشخصاتتان را :مثلا غذایارنگ موردعلاقه تان یاکتابهایی که معمولا می خوانید وبهترین فیلمهایی که دیده اید و... بعدازگذراندن هفت خوان که شامل پرکردن فرم وفرستادن آن میشد بعدازمدتی کوتاه ایمیلی برایتان می آمد که ورود شمارابه ان جامعغه مجازی تبریک میگفت .حالا می توانستید باشناسه ورمز عبوری که مخصوص خودتان بود وارد آن شهر مجازی شوید وتادلتان می خواهددرکوچه پس کوچه هایش گشت وگذار کنید.می توانستید عضو گروههای مورد علاقه تان شوید وخلاصه با هویت واقعی یا مجازی عضویک شهرمجازی شوید. تحقق رویای جامعه مجازی فکر میکنید ازاولین روزهای تولداینترنت ووب ،یکی ازمهمترین کارهایی که آدم هامی خواستندبااین ابزارجدیدانجام بدهندچه چیزی بوده؟ جستجوی اطلاعات وتحقیقات علمی ؟اگراین طوری فکرمیکنید ،معلوم است که خودتان راخیلی جدی گرفته اید چون یکی ازمهمترین کارهایی که مردم می خواستندبااینترنت انجام دهند،برقراری ارتباط،آشنای وملاقات باآدم های جدیدبود. گفتگوبایکی ازمدیران جامعه مجازی باهزاران عضو محمدجوادشکوری مقدم جوان 25 ساله ای است که به همراه 11نفردیگر مدیریت جامعه مجازی کلوب را به عهده دارند. وی جزو4مدیراولیه سایت بوده واززمستان 83 تاامروز کلوب راهمراهی میکند ومسئولیت اداره آن رابه عهده دارد. سایت شماچه زمانی راه افتاد؟ (دردی ماه 83 راه اندازی شد.) درحال حاضرچندنفرعضوسایت هستند؟ (از3سال پیش تاامروز حدود418هزارنفرعضوکلوب شده اند .ماروزانه 700کاربرجدیدداریم که ازطریق دعوتنامه عضوسایت میشوند.البته درروزهزارلاگین ازایرانی های مقیم کشورهای دیگرداریم .) چرا این امکان برای خوداین اعضاوجودندارد که هرزمان دلشان خواست خودشان ازعضویت درسایت انصراف بدهندواحتیاج به نامه نوشتن برای مدیریت سایت نباشد؟ (اوایل این امکان درسایت کلوب وجودداشت . امابارهاپیش آمدکه اشتباهی ازسایت انصراف میدادند وبعدپشیمان میشدندودیگرکاری نمیشد کرد .شناسه شان ازبین میرفت .به همین دلیل آن امکان رابرداشتیم وحالا اگرکسی برای مانامه بنویسد ،مطمئن میشویم که می خواهدازسایت برای همیشه خارج شود وتصمیمش لحظه ای نبوده .دراین صورت عضویتش رالغومیکنیم .فرض کنیدیکی ازاعضابرای لحظه ای تصمیم بگیرد ازعضویت سایت دربیایدامابعدازچندروز پشیمان شود .امادیگرکاری نمی توان کرد .اودچارمرگ مجازی شده ومجبوراست دوباره تمام آن چیزهایی راکه درجامعه مجازی ساخته بود،ازنوبسازد ودرحقیقت دوباره متولدشود .به همین دلیل این امکان رابرداشتیم تاازاین اتفاقهانیفتد.) فعالترین کلوبهادرحال حاضرکدام هستند؟ (بستگی داردچون کلوبهای فعال زیادداریم .گاه یک بحث درکلوبی راه میفتدوآنقدردنباله اش رامیگیرند که میشود کلوب فعال.امافکرمیکنم بزرگترین ومحبوبترین کلوب درحال حاضر ،کلوب اس ام اس باشد.البته همه کلوبهاهم بامحتوانیستند.) اتفاق جالبی هم درکلوب افتاده؟ (ازدواج چندتاازاعضاباهم ومسلمان شدن تعدادی ازهموطنان غیرمسلمانمان ازطریق سایت ،به نظرم جالبترین اتفاقاتی بوده که دراین مدت درسایت رخ داده.) برنامه های آینده سایت کلوب چیست ؟ (به زودی 2سرویس جدید به امکانات سایت اضافه خواهدشد.اولی سرویس سرویس سوال وجواب است که سایت های بزرگی چون گوگل ویاهونیزاین سرویس راارائه میدهند. سرویس دیگر پخش هوشمند آگهی های کاربران درقسمتهای مختلف سایت است .به طورمثال برای کاربرانی که به ورزش اسکی علاقه دارند،درکلوبهای مربوط به ورزش اسکی ،تبلیغات مرتبط بااین رشته نمایش داده میشود.مانندسرویس تبلیغات هوشمندگوگل.) فکرمیکنید دلیل محبوبیت سایت کلوب وماندگاری اش تاامروز چیست؟چرااین همه عضودارد؟ (خونگرم بودن ایرانی هاوعلاقه زیادی که به ارتباط بایکدیگر وتعاملات اجتماعی دارند،باعث توجه آنها به جوامع مجازی میشود.درحال حاضر150 شبکه اجتماعی فعال دردنیاوجوددارد .عضویت دراین سایت ها درواقع یک نوع نفس کشیدن مجازی است .دلیل بالابودن تعداداعضا کلوب هم برمیگردد به همین مساله،ماندگاری سایت .درکل هدف ماایجادتعامل بین اعضا است که تاحدودی هم موفق شده ایم .) نسترن عاکفیان ویژه نامه جام جم (کلیک) 18/6/86
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم شهریور 1386ساعت 20:1 توسط ندا ونسترن \|

	جوان باش . . .
جوان باش! جوان باش . . . صریح وساده باش پیچیدگی ودورزدنهای عجیب وغریب مال جوانها نیست . آدمهای ناجوان به جای یک حرف ساده وصریح نیم ساعت آسمان وریسمان رابه هم می بافندوبه جای یک راه مستقیم وکوتاه خودرادرکوره راههای دورودراز گم وگورمیکنند. حالاکه حواس دلت راجمع کرده ای ودرمیان چراغ نماهای رنگارنگ وسراب گون برای رهایی از ظلمت ووحشت شب آشفته زندگی ، درپی خورشیددرخشان حقیقت ، به راه افتاده ای ، خودت رامعطل بازی های ناجوانان نکن... ساده باش وصریح ... جوان باهمین صراحت وسادگی جوان می شود . جوان باش . . . خوش سلیقه باش توی این بازار شلوغ تمام سرمایه توهمین عمرکوتاه جوانی است وازدرودیوار وسوسه فروشندگان میبارد .همه دندان تیزکرده اند برای ربودن این سرمایه گرانقدر. درازای جنس خودشان . نگذارفریبندگی وتنوع این مغازه هاوکالاها حواس وهوش دلت رابرباید وچشم انتخابت دنبال هرپیشنهاد ووسوسه ای برود ... توفقط یک کالارامی توانی درازای دادن این سرمایه برداری . . . خوش سلیقه باش. جوان باش . . . بانشاط باش رخوت وسستی . . . کسالت وتنبلی . . . بی حالی وبی رمقی . . . هیچ کدام به شادابی وطراوت جوانی نمی خورد . . . اگر کوچکترین نشانه ای ازاین ویژگی های سیاه وناپسنددرخودت می بینی ، بایدبدون تردیدوتامل جسم جوانی خودرا به یک متخصص بسپاری . باحرکت تازه ای . . . باورزش جدیدی. . . باخنده وشادمانی دوباره ای . . . بلندشووتکان بخور . . . یادت باشد همه چیزهای خوب مال توست اگربخواهی . . . بانشاط باش. منبع: ویژه نامه ی (رنگ جوانی)
+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم شهریور 1386ساعت 20:2 توسط ندا ونسترن \|

	دستان خسته
تا سمرقندی چشمان تویاهوزده ام تازه درسایه ی گیسوی تو اردوزده ام توفقط رودکی شعرمرا می فهمی پیش یک رابعه لبخندتوزانوزده ام روی دریاچه ی طوفان زده ی احساسم خسته تاساحل دستان توپاروزده ام کوچه سرشار گل وآینه ولبخند است کوچه راپیش قدمهای توجاروزده ام به غریبانه ترین شعرقسم،شرمم باد اگر ای عشق به چشمان تو ناروزده ام سالهامی گذرد تاتوبیایی هرشب مثل یک شعله به امید توسوسوزده ام ( خدابخش صفادل)
+ نوشته شده در دوشنبه یکم مرداد 1386ساعت 11:28 توسط ندا ونسترن \|

	هه هه هه
ازدواج به سبك اينترنتی عروس خانم دوشیزه shirin_sooskesiah آیا وکیلم شما را به مهر : گوگل عدد سکه بهار آزادی / یک وب کم / سند یک سایت اینترنت اختصاصی دات کام / یک مودم DSL / اینترنت پرسرعت به اندازه طول عمر نوح! / LCD و شمعدان / یک هدست بی سیم / چهارده روم اختصاصی به نیت چهارده ... / پنج گیگا بایت میل باکس اختصاصی به نیت پنج ... به عقد دائم آقای feri_ferferi در بیاورم ؟ جمعیت : عروس رفته آف هاش رو چک کنه!!! حاج آقا : برای بار دوم آیا وکیلم ؟ جمعیت : عروس رفته ویروس کش آپدیت کنه!! حاج آقا :!!!BUZZ , برای بار سوم خفم کردی آیا وکیلم ؟ عروس : با اجازه بزرگترهای Room بله
+ نوشته شده در شنبه نهم تیر 1386ساعت 20:38 توسط ندا ونسترن \|


آبی تر از آنيم كه بی رنگ بميريم از شيشه نبوديم كه با سنگ بميريم تقصير كسی نيست كه اين گونه غريبيم شايد كه خدا خواست كه دل تنگ بميريم ندا و نسترن
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1386ساعت 14:22 توسط ندا ونسترن \|

	صدای بی صدا
چندسال پیش بزرگترین وپیشرفته ترین کارخانه اتوموبیل(بنز) به طراحی مسابقه ای پرداخت که جایزه ای ۱۰ ملیون دلاری داشت!!! ۱۰ ملیون دلار برای کسی که پاسخی منطقی ودرست به این سوال دهد که : اتوموبیلهای این شرکت که بهترین نوع اتوموبیل درجهان است وتاکنون هیچ مشکلی رابرای مصرف کنندگان به وجود نیاورده (مثل آتش سوزی وازاین قبیل حوادث طبیعی در کشورمان!!) دارای چه معایبی است؟ یک ماه بعد یک جوان ایرانی پاسخی به این سوال داد که شاید ازمغز متفکرایرانی بعید نباشد (البته جایزه راهم صاحب شد) اوگفت: - صندلی های این اتوموبیلها آنقدرراحتند که راننده رادعوت به خوابی شیرین می کنند !!!!!!!!!! شاید این پاسخ درنگاه اول موجب خنده شود ویا بگوییم (خسته نباشی چه جواب سختی دادی)اما درواقع او پاسخی سخت به سوالی سخت راداد ولی شیارهای مغز جوان ایرانی پاسخ به سوالهای سختترازاین رانیز داده است . شاید این جوان خودش کارمند شرکت... خودرو وسازنده صندلی های آن بود!!! ولی سوال اینجاست باوجوداین مغزها واین نیروهای بسیارنیرومند ایرانی چرابایدهربار که ازاتوبان می گذریم شاهدماشینهایی باشیم که به علت نقص فنی درانتظار امدادخودروایستاده اند؟ چرایک شرکت خارجی بایدبامغزایرانی پی به پیچیده ترین عیب خودببرد امایک شرکت ایرانی حتی بامغزخودنیز قادر به رفع ساده ترین مشکلش نیست ؟ چراکشوری بااین درآمد (صادرات نفت ، گاز، خاویار ، فرش و.......) قادرنیست ازآتش سوزی اتوموبیلهای صفرخود جلوگیری کند (البته مدتیه این مشکل به ظاهر حل شده ولی جای خودش رو به عیبهای دیگه داده) وسوال آخراینجاست که چرااین درآمدها به جای اینکه به مصرف ضروری وحیاتی مردم برسد، همیشه باید صرف تعمیر محصولات داخلی شود؟ خوب می دانم که هزاران هزارنفرمثل من وحتی صداکلفتتر ازمن همه اینها وحتی بیشترازاینها راگفته اند ولی به گوش هیچ کس نرسیده من هم نگفتم که کسی بشنود (چون این گوش دره این گوش دروازه) من همه اینهارو گفتم که به این برسم: ایرانی می تواند ، اگر بگذارند!!!!!
+ نوشته شده در شنبه هشتم اردیبهشت 1386ساعت 10:58 توسط ندا ونسترن \|

	یک روز زندگی
دو روز مانده به پايان عمرش . تازه فهميد كه هيچ زندگی نكرده است . تقويمش پر شده بود و تنها دو روز خط نخورده باقی مانده بود. نزد خدا رفت تا روز های بيشتری از خدا بگيرد داد زد و بد و بيراه گفت " خدا سكوت كرد" آسمان و زمين را به هم ريخت "خدا سكوت كرد " به پر و پای فرشته و انسان پيچيد " خدا سكوت كرد" كفر گفت و سجاده دور انداخت " خدا سكوت كرد " دلش گرفت و گريست و به سجاده افتاد خدا سكوتش را شكست و گفت: عزيزم تمام روز را با بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادی . تنها يك روز باقيست. بيا اين يك روز را زندگی كن. لا به لاي هق هق هايش گفت : اما يك روز ... با يك روز چكار می توان كرد؟ خدا گفت: آنكس كه لذت يك روز زيستن را تجربه كند گويی كه هزار ال زيسته است و آنكه امروزش را در نمی يابد هزار سال هم به كارش نمي آيد ..... و آن گاه همه ی يك روز زندگی را در دستانش ريخت و گفت : حالا برو زندگی كن. او مات ومبهوت به زندگی نگاه كرد كه در دستانش می درخشيد اما می ترسيد حركت كند . می ترسيد زندگی از لای دستش پر بزند . قدری ايستاد و بعد با خودش گفت:وفتی فردايی ندارم نگه داشتن اين زندگی ه فايده ای دارد بگذار اين يك مشت زندگی را مصرف كنم . آن وقت شروع به دويدن كرد . زندگی را نوشيد و زندگی را بوييد و نان به وجد آمد كه ديد می تواند تا ته دنيا بدود . می تواند بال بزند . میتواندپا روي خورشيد بگذارد او در آن يك روز آسمان خراش بنا نكرد . زمين را مالك نشد . مقامی را به دست نياورد اما در همان يك روز دست بر پوست درخت كشيد . سرش را بالا گرفت و ابر ها را ديد و به تنهايی كه نميشناخنش سلام كرد و برای آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد . او در همان يك روز آشتی كرد و خنديد و سبك شد و لذت برد و سر شار شد و بخشيد و عاشق شد و عبور كرد و تمام شد. او همان يك روز زندگی كرد اما فرشته ها در تقويمش نوشتند. امروز او در گذشت . كسی كه هزار سال زيسته بود.
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام فروردین 1386ساعت 14:37 توسط ندا ونسترن \|

	یک لبخند
زخم وهجوم گریه وطوفان تنهایی تاوان یک لبخند یک تاریخ شیدایی رفتی وباکی نیست لبخندتو می ماند آبی تر ازآبی آبی تراز آوازهای نازدریایی چشم انتظارت مانده انداینجا کنار من می آیی ای رویای گلها یانمی آیی؟ فانوسی ازدلتنگی ام دردست، می خوانم افتان وخیزان درشب دلگیرتنهایی باناله ای فرتوت دنبال تومی گردم دربادوباران باتمام ناشکیبایی انگاردرپیشانی آیینه های سبز می بینمت یک روز زیبا بازمی آیی؛
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم فروردین 1386ساعت 13:16 توسط ندا ونسترن \|

	فریدون مشیری
اگر ماه بودی به هرجاکه بودی سراغ توراازخدامی گرفتم وگرسنگ بودی به هرجاکه بودی سررهگذار توجا می گرفتم اگرماه بودی به صدنازشاید شبی برلب بام من می نشستی وگرسنگ بودم به هرجا که بودم مرامیشکستی مرامیشکستی
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم فروردین 1386ساعت 17:12 توسط ندا ونسترن \|


دوستای عزیزم(ون)سلام سال نومبارک ببخشیدکه دیرسال نوروتبریک گفتیم همش تقصیرندابود(نسترن) نه همش تقصیرنسترن بود(ندا) به هرحال انشاالله سال خیلی خیلی خیلی خوبی داشته باشین وامسالتون مثل این نوشته پرازرنگای قشنگ باشه دوستون داریم تابعدازعیددیدنیها خداحافظ
+ نوشته شده در جمعه سوم فروردین 1386ساعت 21:50 توسط ندا ونسترن \|


به ياد آرزو هايم سكوتی می كنم بالاتر از فرياد
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385ساعت 8:50 توسط ندا ونسترن \|

	شعرچشمانت
درتنگنای قافیه بااینکه مانده ام اما به غیرچشم توشعری نخوانده ام من واژه واژه ی غزل عشق رافقط درسطرسطرجاده ی وصل تورانده ام هرجاکه بادنام تورامی بردزیاد من هم دلی کشیده ام وآنجاوزانده ام یعنی اگربرای توبیراهه راه بود بیراهه می شدم که ندانی که مانده ام حتی درآن زمان که تهی بودم ازامید ازگونه ی خیالت امیدی ستانده ام هرگزنگفته ام که به شوق نسیم تو دل راچقدربرسرراهت نشانده ام من خوشه ی ستاره ی مبهم هرسحر روزتورازتیرگی شب رهانده ام من هرکه راکه همسفرعشق بوده است ازجاده های سبزبه مقصدرسانده ام اما تورابه هرجهتی بادمی برد آن سان که من به سوی تودل راکشانده ام
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم اسفند 1385ساعت 12:0 توسط ندا ونسترن \|

	من و یار
ابرمی باردومن می شوم ازیارجدا چون کنم دل به چنین روز زدلدارجدا ابروباران ومن ویارستاده به وداع من جداگریه کنان ابرجدا یارجدا ای مرادرته هربندززلفت بندی چه کنی بندزبندم همه یکبارجدا دیده ام بهرتو خون بارشدای مردم چشم مردمی کن مشو ازدیده ی خونبارجدا نعمت دیده نخواهم که بماندپس ازاین مانده چون دیده ازآن نعمت دیدارجدا می دهم جان مروازمن وگرت باورنیست بیش ازآن خواهی بستان ونگهدارجدا حسن تودیرنماند چوزپیشم رفتی گل بسی دیر نماند چوشد ازخار جدا &